Mojud: De man met het onverklaarbare leven

Er was eens een man genaamd Mojud…

Hij woonde in een stad waar hij werkte als kleine ambtenaar en het leek waarschijnlijk dat hij bevordert zou worden tot inspecteur.
Op een dag wandelde hij door de tuinen van een oud gebouw in de buurt van zijn huis. Daar verscheen Khidr, de mysterieuze gids van de soefi’s, gekleed in glinsterend groen. Khidr zei:
“Man met voorspoedige vooruitzichten! Verlaat je werk en ontmoet me over drie dagen aan de rivier.”
Toen verdween hij.
Mojud ging trillend naar zijn baas en zei dat hij moest vertrekken. Iedereen in de stad hoorde dit al snel en ze zeiden: “Arme Mojud! Hij is gek geworden.”
Maar omdat er veel kandidaten voor zijn baan waren, vergaten ze hem al snel.

Op de afgesproken dag ontmoette Mojud Khidr, die tegen hem zei: “Scheur je kleren af en gooi jezelf in de stroom. Misschien zal iemand je redden.”
Mojud deed dat, hoewel hij zich afvroeg of hij gek geworden was.
Omdat hij kon zwemmen, verdronk hij niet, maar dreef een lange weg voordat een visser hem in zijn boot sleepte en zei: “Dwaze man! De stroom is sterk. Wat probeer je te doen?” Mojud zei: “Ik weet het echt niet.”
“Je bent gek,” zei de visser, “maar ik zal je meenemen naar mijn rieten hut bij de rivier daarginds en we zullen zien wat je kunt doen.”
Toen hij ontdekte dat Mojud welbespraakt was, leerde hij van hem lezen en schrijven. In ruil daarvoor kreeg Mojud voedsel en hielp hij de visser met zijn werk.

Na een paar maanden verscheen Khidr opnieuw. Deze keer stond hij aan de voet van het bed van Mojud en zei: “Sta nu op en verlaat deze visser. Er zal voor je gezorgd worden.”
Mojud verliet onmiddellijk de hut en, verkleed als een visser, zwierf hij rond tot hij aan een hoofdweg kwam.
In de ochtendschemering zag hij een boer op een ezel op weg naar de markt. “Zoek je werk?” vroeg de boer. “Ik heb iemand nodig heb die me helpt om wat aankopen terug te brengen.”
Mojud volgde hem. Hij werkte bijna twee jaar voor de boer bij wie hij veel leerde over landbouw, maar verder niets anders.

Op een middag, toen hij wol in balen verpakte, verscheen Khidr aan hem en zei: “Laat dat werk, loop naar de stad Mosul en gebruik je spaargeld om koopman te worden.”
Mojud gehoorzaamde.

In Mosul werd hij bekend als een huidenkoper. Khidr liet zich niet zien gedurende de drie jaar dat Mojud zijn beroep uitoefende. Intussen had Mojud veel geld gespaard en overwoog een huis te kopen. Toen verscheen Khidr, die zei: “Geef me je geld, loop deze stad uit tot aan het verre Samarkand en ga daar werken voor een kruidenier.”
Mojud deed het.

Weldra begon Mojud bepaalde tekenen van verlichting te vertonen. Hij genas zieken, hielp in zijn vrije tijd zijn kameraad in de winkel. Zijn kennis van de mysteriën verdiepte zich meer en meer…
Geestelijken, filosofen en anderen bezochten hem en vroegen: “Waar heb je gestudeerd?”
“Dat is moeilijk te zeggen,” zei Mojud.
Zijn discipelen vroegen: “Hoe is je carrière begonnen?”
Mojud zei: “Als kleine ambtenaar.”
“En jij gaf je baan op om jezelf te vernederen?”
“Nee, ik heb mijn baan gewoon opgegeven.”
Ze begrepen hem niet.

Anderen benaderden hem om het verhaal van zijn leven te schrijven.
“Wat ben je in je leven geweest?” vroegen ze.
“Ik sprong in een rivier en werd gered door een visserman bij wie ik werkte totdat ik midden in de nacht zijn rieten hut uitliep. Daarna werd ik landarbeider waar ik balen maakte. Toen ging ik naar Mosul, waar ik huidenkoper werd. Ik heb daar wat geld gespaard, maar heb het weggegeven. Daarna liep ik naar Samarkand waar ik voor een kruidenier werkte. En daar ben ik nu.”

“Maar dit onverklaarbare gedrag werpt geen licht op uw zonderlinge geschenken en wonderlijke voorbeelden,” aldus de biografen.
“Dat is zo,” zei Mojud.

Dus de biografen construeerden voor Mojud een schitterend en opwindend verhaal omdat alle heiligen hun verhaal moeten hebben en het verhaal in overeenstemming moet zijn met de ontvankelijkheid van de toehoorder, niet met de realiteit van het leven.

En niemand mag rechtstreeks over Khidr spreken. Dat is de reden waarom dit verhaal niet waar is. Het is een weergave van een leven. Dit is het echte leven van een van de grootste soefi’s.
Osho – “The Wisdom of the Sands”